 |
aşkımla ben...
|
nerden bilecektim o korkunun benimde başıma geleceğini!yine bigün erkek bi hasta geldi..diş çekilicek,korkusunu söyledi ama tabi biz onu terapi gibi rahatlasın diye muhabbete aldık,neyse biraz rahatladı iğne uyuştu,işte artık o tarihi an gelmişti:))klinik odasına doğru yürüş ve koltuğa oturma anı..allahımm o neydi,yüz bembeyaz oldu,doktor hadi bismillah dedi,tam başladı ki hasta durun diye 1 dk işaret etti,durduk,koltuğu yatırın dedi,koltuk hooop yattı:)15 dk bekledik..tekrar başladık,hastanın yüzündeki terleri unutamam:(ayyy diş kırılmasınmı!zaten bu durumlardada hep böylelerini bulur(korkanları)..dişi tam 3 parça halinde 2 saatte aldık,tabi 10 ar dk aralarla,bu aralarda koltuk yine hooop yatıyo:)hasta dediki hemşire hanım başımdan ayrılmayın galiba bayılıcam:))rahat bayılabilirsin nasıl olsa koltuk yatmaya alıştı:))))ayy bide demesinmi dişimi alabilirmiyim saklıycam diye:))koptumm:))sonra bigün sıra bana geldi ama tel takılmak için,işte o (koltuk)tırstım,bi heyecan ki sormayın:))gelen hastaların o koltuktan niye korktuklarını işte o zaman anladım..korkmayın gelin diycem ama,işte o (koltuk:))))